Verkefnavísar 1998
Hér að neðan er birtur inngangur úr riti ráðuneytisins Verkefnavísar 1998 ásamt formála Friðriks Sophussonar, fjármálaráðherra. Ritið fæst hjá Hagstofu Íslands Lindargötu 9, 150 Reykjavík, og kostar 800 krónur.
Ritið, svo og ýmis önnur rit frá fjármálaráðuneyti og fleiri ráðuneytum má panta á veraldarvefnum.
Formáli
eftir Friðrik Sophusson fjármálaráðherra
Verkefnavísar ríkisstofnana eru nú gefnir út þriðja árið í röð, en þeir voru fyrst gefnir út vegna ársins 1996. Með útgáfu verkefnavísa er komið á framfæri upplýsingum um helstu verkefni stofnana ríkisins. Í þessu riti er fjallað um fleiri stofnanir en í fyrri heftum. Markmiðið er að birta upplýsingar um allar ríkisstofnanir.
Mikil þörf er á vönduðum upplýsingum um viðfangsefni ríkisstofnana, hvernig þær gegna hlutverki sínu og til hvers starf þeirra leiðir. Eftir því sem ríkisreksturinn verður margbrotnari, eykst þessi þörf. Skattgreiðendur eiga kröfu á áreiðanlegum og hnitmiðuðum upplýsingum um hvernig ríkið notar skattfé og hverju ríkisreksturinn skilar.
Haldið verður áfram að þróa verkefnavísa í þeim tilgangi að gefa betri upplýsingar um starfsemi ríkisins og að auka skilvirkni í ríkisrekstri.
Inngangur
Í inngangi fyrstu verkefnavísa var gerð grein fyrir aðdraganda þessa máls, reynslu erlendis frá, framsetningu og ýmsum fyrirvörum við upplýsingar í heftinu. Í inngangi 1997 var fjallað um nauðsyn verkefnavísa til að koma í framkvæmd stefnu ríkisstjórnarinnar um nýskipan í ríkisrekstri og hvernig stofnanir geta notað talnalega mælikvarða til að bæta sitt innra starf. Þessi atriði eru enn í fullu gildi. Verkefna- og þjónustuvísar hafa verið að festa sig í sessi sem mikilvægur hluti af stefnu ríkisstjórnarinnar um nýskipan í ríkisrekstri. Að þessu sinni verður sérstaklega fjallað um hlutverk þeirra, eðli og notkun í ríkisrekstri.
Ríkisstjórnin samþykkti í desember 1996 að ráðuneytin geri samninga við stofnanir sínar til 3-5 ára um verkefni og árangur þeirra. Stofnun er ætlað að útfæra samninginn með því að útbúa áætlanir og gera tillögur til ráðuneyta um viðeigandi mælikvarða og mælanleg markmið til nota við mat á árangri rekstrarins. Í stuttri ársskýrslu sem fylgir ársreikningi, ber stofnunin saman markmið og árangur og útskýrir frávik.
Þeirri mikilvægu breytingu, að leggja þjónustuvísa til grundvallar við mat á árangri, var nýlega fengin lagastoð og er það skýr vísbending um að aukin áhersla er lögð á að meta árangur ríkisaðila. Samkvæmt nýjum lögum um fjárreiður ríkisins skulu allir ríkisaðilar gera ársreikning í samræmi við viðurkenndar reikningsskilavenjur. Ráðherrum er jafnframt heimilt að leita eftir þjónustuvísum sem sýna umsvif og árangur af starfsemi stofnana til að birta með ársreikningi. Samhliða því sem þjónustuvísunum er gefin þessi formlega staða, var Ríkisendurskoðun veitt lagaheimild til að kanna og votta áreiðanleika þjónustuvísa sem birtast með ársreikningi. Upplýsingar um markmið og árangur allra ríkisaðila eru síðan dregnar saman og birtar í Verkefnavísum.
Í verkefnavísum þarf að lýsa því í stuttu máli hvað ríkið og almenningur fær fyrir fjárveitingu til stofnunar. Hvert verkefni þarf að samanstanda af þjónustu sem hefur sama tilgang og kostnaður við verkefnið þarf að koma fram. Mikilvægt er að gera grein fyrir öllum kostnaði hvers verkefnis, einnig hlutdeild í sameiginlegum kostnaði svo sem húsnæði og skrifstofurekstri.
Góðir þjónustuvísar bera þess vitni að stjórnendur og starfsmenn skynji eðli og markmið þess starfs sem unnið er innan stofnunarinnar. Vísarnir þurfa að vera mælikvarðar á afrakstur, vinnuferli og aðföng sem hafa sterka fylgni við þann árangur sem sóst er eftir. Þeir þurfa að gefa yfirsýn, bæta hver annan upp og varpa ljósi á starfið frá nokkrum hliðum, t.d. magn, gæði, kostnað og tíma. Uppfylli vísarnir ekki þessi skilyrði, er hætta á að þeir gefi skakka mynd af árangrinum.
Þeir sem velja þjónustuvísa fyrir verkefni lenda stundum í vanda. Hvaða vísar gefa góða mynd af verkefninu og hvaða tölur eru tiltækar? Fyrri hluti spurningarinnar á rétt á sér en ekki sá síðari. Það á alls ekki að velja þjónustuvísi eingöngu vegna þess að mælingar eru tiltækar. Það á eingöngu að birta vísa sem skipta máli.
Æskilegast er að mæla hvaða árangri útgjöldin skila endanlega. Í sumum tilvikum er þetta auðvelt en oftast eru slíkar mælingar afar flóknar svo sem í þeim tilvikum sem árangurinn kemur ekki í ljós fyrr en eftir langan tíma. Af þessum sökum getur til dæmis verið erfitt að mæla árangur grunnrannsókna og utanríkisþjónustu. Sé ekki unnt að mæla endanlegan árangur þarf að mæla það sem er gert til að ná eftirsóknarverðum árangri.
Árangur verður aðeins metinn með tilliti til þeirra markmiða sem hafa verið sett. Liggi markmiðin ekki fyrir, þá er ekki unnt að mæla árangurinn. Það er til dæmis eitt af markmiðum framhaldsskóla að sem flestir nemendur taki próf. Markmiðssetningin þarf að koma fram í þjónustuvísunum.
Flestar stofnanir geta mælt umfang þeirrar þjónustu sem þær veita og fundið út meðalkostnað á einingu, afgreidd mál, eftirlitsferð, skýrslu eða skjólstæðing. Slíkar mælingar eru í öllum tilvikum áhugaverðar. Felist verkefni í því að veita margskonar þjónustu getur komið til álita að taka tillit til mismikils umfangs þjónustuþátta og reikna út þjónustueiningar, álíka og menntamálaráðuneytið gerir í reiknilíkani fyrir skóla sem sagt er frá síðar í þessum inngangi.
Oft segir það mikið um árangur stofnunar hvort þjónusta hennar gagnast notendum og uppfyllir væntingar þeirra. Mælingar á biðtíma, viðbragðstíma og kvörtunum geta til dæmis sagt til um þetta. Önnur leið er að gera viðhorfskannanir. Í sumum stofnunum skipta þessi atriði afar miklu máli, en minna í öðrum.
Sé þjónusta stofnunar þess eðlis að ekki er talið unnt að mæla hve mikil þjónusta er látin í té, getur þurft að bregða á það ráð að nota upplýsingar um hvað stofnunin gerir til að veita þjónustu sína, t.d. hve margir starfsmenn sinna verkefninu. Eins getur verið talið að ekki sé unnt að mæla hve góð þjónustan er. Þá kann að vera rétt að nota upplýsingar um sérmenntun þeirra sem veita þjónustuna sem þjónustuvísi. Sama gildir um slíkar vísbendingar og aðrar sem eru valdar, að nota aðeins þær sem talið er að standi í beinu sambandi við árangur verkefnisins.
Dæmi um hvernig unnt er að tengja þjónustuvísa við fjárlagagerð er að finna hjá menntamálaráðuneytinu. Annars vegar ætlaðist ráðuneytið til að stofnanir rökstyddu fjárlagatillögur sínar fyrir árið 1998 með þjónustuvísum. Hins vegar vinnur ráðuneytið nú að því að byggja tillögur um fjárveitingar á mælanlegum árangri og gera samninga um verkefni á grundvelli árangursstjórnunar.
Við fjárlagagerð 1998 er beitt nýjum aðferðum við að áætla framlög til framhaldsskóla. Í stað þess að nota fjölda innritaðra nemenda sem þjónustuvísi og meginviðmiðun fyrir framlög, er notaður fjöldi námseininga sem nemendur taka próf í. Fram til þessa hafa framlög til framhaldsskóla verið reiknuð á grundvelli fjölda innritaðra nemenda og meðalfjölda kennslustunda á viku á nemanda miðað við áætlað hlutfall bóklegs og verklegs náms. Nemendatölur hafa hins vegar ekki þótt nægilega áreiðanlegar. Nemendafjöldi getur breyst þegar líður á skólaárið og nemendur eru í mismiklu námi. Brottfall nemenda úr framhaldsskóla er áhyggjuefni. Menntamálaráðuneytið ákvað því að leggja sérstaka áherslu á að sem flestir þeirra sem skrá sig til náms taki próf og þar með að láta árangur skólanna á þessu sviði hafa bein áhrif á fjárveitingar til þeirra. Í nýju reiknilíkani eru framlög til skóla reiknuð á grundvelli reiknaðra nemendaígilda. Þá er deilt í heildarfjölda eininga sem það nám gefur sem nemendur taka próf í með fjölda námseininga miðað við eðlilega námsframvindu. Einnig er tekið tillit til þess að nám fer fram í misstórum hópum meðal annars vegna aðstöðu og kennslufyrirkomulags. Ráðuneytið ráðgerir að ljúka fyrir lok ársins 1997 samningagerð við alla skóla sem reiknilíkanið tekur til. Jafnframt er unnið við að leggja lokahönd á reiknilíkan fyrir háskóla sem byggir sömuleiðis á því að nota fjölda námseininga sem nemendur taka próf í við útreikninga á framlagi ríkisins.
Í tengslum við þessa vinnu hafa verið útbúnar samræmdar árangursmælingar fyrir skóla sem birtir eru í þessu riti:
Áhugavert gæti verið að birta í framtíðinni fleiri vísa til að bæta heildarmyndina, til dæmis kennslustundafjölda sem nemandi í fullu námi sækir, brottfall úr skóla og fjölda brautskráðra nemenda.
Því má halda fram, að ástæða væri til að þróa fjárlagagerð mun fleiri ríkisstofnana og samskipti þeirra við hlutaðeigandi ráðuneyti inn á sömu braut og menntamálaráðuneytið hefur gert. Í öllum rekstri er æskilegt að sýna fram á árangur og eðlilegt að tekið sé tillit til hans þegar rekstur er metinn og framlög ákveðin.
Í stefnu ríkisstjórnarinnar um nýskipan í ríkisrekstri er gerður munur á því að tryggja tiltekna þjónustu og hins vegar að ákveða hver skuli annast þá þjónustu. Þetta felur í sér að ráðuneytin líti í auknum mæli á sig sem kaupendur verkefna og þjónustu sem látin er almenningi í té. Í lögum um fjárreiður ríkisins er kveðið á um samninga sem gerðir eru til lengri tíma en eins árs. Þar er meðal annars ætlast til að umfang og gæði þjónustu, sem veitt er á kostnað ríkisins komi, skýrt fram.
Fyrirtæki og stofnanir þurfa sífellt að bæta sig með því að draga lærdóm af eigin reynslu og annarra. Ein af forsendum þessa umbótastarfs er að stunda kerfisbundnar mælingar á mikilvægustu þáttum í rekstrinum. Bæði þarf að horfa inn á við í fyrirtækið og meta þá reynslu sem er fyrir hendi og til aðila utan fyrirtækisins til að draga lærdóm af reynslu þeirra og vinnubrögðum. Ein þeirra aðferða sem þróaðar hafa verið á síðustu árum er "Benchmarking". Hugmyndin er einföld. Leitaðu uppi gott fyrirtæki eða stofnun, helst þá sem skarar frammúr, og fæst við það sama og stofnunin þín. Reyndu að komast að því hvað gerir hana svona góða. Gerðu síðan áætlun um að gera þína stofnun jafn góða. Komdu áætluninni í framkvæmd og stundaðu mælingar til að fylgjast með árangrinum. Þannig gæti stofnun sem þarf að veita góða símaþjónustu borið sig saman við aðra stofnun eða fyrirtæki sem veitir fyrirmyndarþjónustu á þessu sviði. Þessi aðferð var notuð í Svíþjóð nýlega í tengslum við breytingar á fjárlagavinnu ríkisins.
Þeim sem hafa áhuga á að kynna sér "Benchmarking" og verða sér úti um niðurstöður mælinga, er bent á Netið. Þar er að finna mikið magn upplýsinga á þessu sviði, t.d. heimasíðu stjórnsýslunefndar OECD: www.oecd.org/puma/.
Verkefnavísar eru uppsláttarrit fyrir þá sem láta sig ríkisrekstur varða og á að gefa áreiðanlegar og hnitmiðaðar upplýsingar um verkefni stofnana. Hve vel þjóna verkefnavísarnir þessu hlutverki? Hvað er hægt að lesa úr upplýsingum í heftinu? Er dregin upp rétt mynd af verkefnunum? Aðeins þeir sem þekkja til mála geta svarað þessu. Lítum á nokkur verkefni, sem valin voru af handahófi. Tekið skal fram að ekki var leitað skýringa hjá viðkomandi stofnunum eða ráðuneytum, en allar upplýsingar í heftinu eru frá þeim komnar. Í dæmunum er byggt á áætluðum tölum fyrir árið 1998. Í mörgum tilvikum væri æskilegt að birta fleiri þjónustuvísa fyrir viðkomandi verkefni. Lesendum er látið eftir að meta hve rétta mynd vísarnir gefa af viðkomandi verkefnum og árangri þeirra. Í þessu sambandi mætti einnig velta fyrir sér að hve miklu leyti ráðuneyti og Alþingi gætu lagt vísana til grundvallar við ákvörðun fjárveitinga.
Verkefni A felst í landvörslu, fræðslu og viðhaldi fasteigna. Rekstrarkostnaður er áætlaður 27,6 m.kr. og þjónustutekjur 17,9 m.kr. Ríkissjóður greiðir 9,7 m.kr. mismun og að auki 8 m.kr. vegna stofnkostnaðar. Þjónustuvísar eru heildarfjöldi tjaldgesta 31.250 og hámarksafköst tjaldstæða 3.300 tjaldgestir á sólarhring. Samkvæmt þessu gæti rekstrarkostnaður á tjaldgest verið 883 krónur. Þar af greiðir gesturinn 310 krónur en ríkið 573 krónur.
Verkefni B er skylduskoðun skipa sem felst meðal annars í bolskoðun og skoðun á búnaði. Ríkissjóður greiðir allan rekstrarkostnað 70,8 m.kr. Þjónustuvísar eru tveir: 985 þilfarsskip og 1.540 opnir bátar. Ekki kemur fram hvort átt er við fjölda skipa og báta á skrá, fjölda skoðana eða eitthvað annað. Meðaltals kostnaður á skip og bát er um 28.000 kr.
Verkefni C felst í álagningu skatta. Kostnaður er áætlaður 165,7 m.kr. Þjónustuvísar eru fimm: Fjöldi framteljenda (á skrá) 99.562; fjöldi á staðgreiðsluskrá 10.305; fjöldi á virðisaukaskattsskrá 13.303, kæruúrskurðir 6.205 og skattbreytingar 2.563. Ætla má að meðalkostnaður á þá sem eru á skrám stofnunarinnar sé 1.345 krónur og að 6,2% framteljenda kæri álagningu sem leiði í 40% tilfella til breytinga.
Verkefni D felst í lækningu, heilsuvernd og hjúkrun. Kostnaður er áætlaður 34,6 m.kr. og þjónustutekjur 8,4 m.kr. Þjónustuvísar eru fimm: 11.000 komur til lækna; 380 læknavitjanir; 1.200 komur í mæðra- og ungbarnavernd; 3.300 hjúkrunaraðgerðir og 800 hjúkrunarvitjanir. Miðað við 16.680 komur, vitjanir og aðgerðir er meðalkostnaður 2.074 kr. á skipti og þar af greiða notendurnir 504 krónur. Útgjöld Tryggingastofnunar ríkisins vegna læknisverka sem verkefnið felur í sér eru ekki meðtalin í kostnaðartölunni, en hann getur numið um 7 m.kr. Kostnaður við verkefnið er því áætlaður í heildina ríflega 41 m.kr.
Verkefni E felst í rannsóknum í ám og vötnum og leiðbeiningum í fiskrækt og fiskeldi. Kostnaður er 24,6 m.kr. og þjónustutekjur 13,4 m.kr. Áformað er að vinna 18 rannsókna- og þjónustuverkefni sem kosta að meðaltali 1,4 m.kr. og stendur ríkissjóður undir 45% kostnaðar.
Verkefni F felst í flutningi leikverka. Kostnaðurinn er 510 m.kr. og þjónustutekjur 138 m.kr. Þjónustuvísar eru þrír: 325 sýningar, 84 þúsund gestir og 14 verkefni. Samkvæmt þessu má ætla að meðalkostnaður á sýningu verði 1.569 þús.kr. Til jafnaðar verði hvert verk sýnt nálægt 23 sinnum, kostnaður á sýningargest verði 6.071 krónur og þar af greiði hver gestur um 1.643 krónur en styrkur ríkissjóðs verði 4.428 krónur.
Verkefni G er sýningahald, safnkennsla og rekstur safnbúðar á samtals sex stöðum. Heildarkostnaður er áætlaður 31 m.kr. og þjónustutekjur 5,8 m.kr. Þjónustuvísir er fjöldi sýningargesta, 59 þúsund. Samkvæmt þessu má áætla að meðalkostnaður á gest verði 525 krónur og þar af greiði gesturinn tæpar 100 krónur.
Verkefni H felst í lögreglustjórn, sektarákvörðun, sektarinnheimtu og ákærumeðferð. Kostnaður er áætlaður 43,7 m.kr. Þjónustuvísar eru: 500 lögreglumál, 35 ákærumál, innheimta lögreglusekta 2,2 m.kr. og 11 lögreglumenn í fullu starfi. Álykta má samkvæmt þessu að meðalkostnaður á starfsmann verði tæpar 4 m.kr. og að meðalkostnaður á mál sé um 82.700 krónur.
Verkefnavísar eru settir fram á sama hátt og síðast, með nokkrum breytingum þó, sem nú skal getið.
Í A-hluta fjárlaga eru 489 fjárlagaliðir en þar af eru u.þ.b. 363 stofnanir sem hægt er að gera kröfu til um verkefnavísa. Þá eru aðalskrifstofur ráðuneyta meðtaldar en þær skiluðu allar verkefnavísum. Í vissum tilvikum má deila um hvað skuli telja stofnun og hvað ekki og ber því að líta á þessa tölu sem nálgun.
Eins og sjá má í töflunni eru birtir verkefnavísar 269 stofnana í A-hluta ríkissjóðs og er það um 74% af heildinni. Hefur þeim fjölgað um 9 frá fyrra hefti. Að auki eru birtir verkefnavísar 8 stofnana í B-hluta sem er um 67% af heildinni og vegna 6 stofnana í C-hluta sem er um 46% af heild. Á grundvelli nýrra laga um fjárreiður ríkisins bættust nýjir fjárlagaliðir við í A-, B- og C-hluta. Í mörgum tilvikum er um sjóði að ræða en fæstar stofnanir sem bættustvið hafa skilað verkefnavísum. Fjallað er um skil einstakra ráðuneyta hér á eftir, svo og önnur atriði sem sérstök ástæða er til að taka fram.
Ekki reyndist unnt að skipta heildarkostnaði umboðsmanns barna niður á einstök verkefni.
Upplýsingar bárust frá 70 af 71 stofnunum í A-hluta fjárlaga auk aðalskrifstofu. Í B-hluta eru 5 stofnanir og bárust upplýsingar vegna þriggja. Í C-hluta er ein stofnun sem skilaði upplýsingum.
Kennaraháskólinn fær framlög vegna viðhalds og stofnkostnaðar á safnlið háskóla en kostnaðurinn er færður á skólann í ríkisreikningi.
Rannsóknastofnun uppeldis- og menntamála verða greiddar 20 m.kr. af almennum fjárlagaliðum grunnskóla og framhaldsskóla á árinu 1998
Þjóðskjalasafn Íslands skiptir ekki kostnaði við rekstur húsnæðis og skrifstofu á verkefni sín.
Framhaldsskólar. Þjónustuvísar skóla sem er áætlað framlag á grundvelli reiknilíkans eru:
Allar stofnanir í A-hluta utanríkisráðuneytisins skiluðu verkefnavísum. Í B-hluta eru fjórar stofnanir og skiluðu allar.
Sendiráð og fastanefndir: Verkefnavísar sendiráða eru ekki að fullu samræmdir en nauðsynlegt er talið að svo verði, m.a. til unnt sé að bera saman starfsemi einstakra sendiráða.
Rannsóknastofnun landbúnaðarins: Gerð er grein fyrir verkefnum og kostnaði, en þjónustuvísar hafa enn ekki verið unnir af stofnuninni.
Hæstiréttur Íslands: Þótt fjárveiting til Hæstaréttar sé færð á tvo fjárlagaliði, þ.e. laun dómara undir æðstu stjórn ríkisins og annan kostnað undir dómsmálaráðuneyti, er kostnaður við stofnunina sýndur í einu lagi.
Héraðsdómstólar: Framsetning verkefnavísa héraðsdómstóla er samræmd. Allir dómstólarnir átta skiluðu nema héraðsdómur Suðurland og héraðsdómur Reykjaness.
Sýslumenn: Framsetning verkefnavísa sýslumanna er samræmd. Sýslumannsembættin eru alls 26 og skiluðu þeir allir nema sýslumannsembættin á Patreksfirði og Seyðisfirði. Við þjónustuvísirinn Álagning undir verkefninu Innheimta eru bara sýndar rauntölur fyrir árið 1996 en áætlun um álagning þessa árs liggur ekki fyrir og ekki var talið raunhæft að áætla tölu fyrir næsta ár. Sýslumannsembættin á Ísafirði, Akureyri og Eskifirði fá framlag af lið 06-341-1.25 Átak í löggæslu vegna fíkniefnamála til að standa straum af kostnaði við starf sérstakra rannsóknarlögreglumanna. Kostnaður vegna þessa er ekki í verkefnavísum viðkomandi embætta.
Á miðju þessu ári tók til starfa nýtt embætti Ríkislögreglustjóra en ekki náðist í tæka tíð að vinna verkefnavísa fyrir embættið. Til viðbótar við ofangreindar stofnanir skilaði Lögreglustjórinn í Reykjavík ekki verkefnavísum.
Greiningar- og ráðgjafastöð ríkisins: Um mitt ár voru gerðar breytingar á starfsháttum og skipulagi stofnunarinnar. Stofnunin tók jafnframt við þjónustu við einhverfa sem áður var veitt af Barna- og unglingageðdeild Landspítalans. Af þessum sökum er ekki unnt að setja fram áætlaða þjónustuvísa fyrir árin 1997 og 1998.
Svæðisskrifstofur um málefni fatlaðra: Framsetning á vísum þeirra er samræmd og er starfsemi þeirra skipt í þrjú meginviðfangsefni: Í fyrsta lagi þjónustu við fatlaða 0 -16 ára, sbr. reglugerð nr. 155/1995 um þjónustu við fötluð börn og fjölskyldur fatlaðra. Í öðru lagi þjónustu við 16 ára og eldri í búsetu, sbr. reglugerð nr. 555/1994 um búsetu fatlaðra. Og í þriðja lagi þjónustu við 16 ára og eldri í atvinnumálum, sbr. reglugerð nr. 376/1996 um atvinnumál fatlaðra.
Alls skilar 41 stofnun verkefnavísum að þessu sinni. Af 71 stofnun sem ekki skilaði eru 31 á daggjöldum, eins og fram hefur komið, 4 eftirlits- og stjórnsýslustofnanir, 6 sjúkrastofnanir, þar af sjúkrahúsin þrjú á höfuðborgarsvæði, 21 heilsugæslustöð, þar af skilaði engin af heilsugæslustöðvunum í Reykjavík, og þrjár heilbrigðisstofnanir skiluðu ekki verkefnavísum. Loks skiluðu fjórar stofnanir ófullnægjandi upplýsingum og tvær voru ekki teknar með vegna breytinga á starfsemi þeirra.
Verkefnavísar ráðuneytisins og stofnana þess eru enn í mótun og er miklu verki ólokið. Hér ber helst að nefna samræmda skilgreiningu á þjónustuvísum, þar sem túlkun stofnana á þeim getur verið breytileg. Samanburður á upplýsingum milli stofnana verður því varasamur. Leitast var við að hafa samræmi í heitum á þjónustuvísum. Ef stofnun greinir ekki heildarkostnað niður á verkefni eru valdir út 5 vísar fyrir stofnunina í heild. Höfð var hliðsjón af mælanleika vísanna og mikilvægi þeirra.
Heilsugæslustöðvar og heilsugæslusvið sameinaðra stofnana. Þjónustuvísar eru ekki þeir sömu á öllum heilsugæslustöðvum. Væntanleg samræmd tölvuskráning heilsugæslustöðva mun leiða til bættra upplýsinga og auðveldari samanburðar milli stofnana. Sex fjárlaganúmer voru sameinuð í eina stofnun, Heilbrigðisstofnun Ísafjarðarbæjar. Í verkefnavísum er heilsugæslan á Þingeyri ekki með í þjónustuvísum. Hins vegar eru allar stofnanirnar með í kostnaðartölum og er því um áætlaða kostnaðarskiptingu að ræða. Á heilsugæslustöðvum þar sem greiddar eru staðaruppbætur er þeim bætt við frumvarpsfjárhæð 1998.
Sjúkrahús og sjúkrasvið sameinaðra stofnana. Upplýsingar um legu og nýtingu sjúkrarúma hjá sjúkrahúsum hafa hingað til verið unnar í ráðuneytinu úr sjúklingabókhaldi stofnana. Nú eru upplýsingarnar unnar á stofnununum sjálfum og gæti verið um misræmi á aðferðum að ræða milli þeirra. Misræmi gætir í kostnaðarskiptingu á verkefni hjá Sjúkrahúsi Suðurlands en þar var breytt um bókhaldsaðferð í byrjun árs 1996. Ekki liggur fyrir niðurstaða úr sjúklingabókhaldi stofnunarinnar.
Breytt framsetning frumvarps til fjárlaga 1998. Breytt framsetning hefur ekki áhrif á heildarumfang stofnana heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneytisins, sem sýndar eru í verkefnavísum. Athygli er vakin á því að tekjur Lyfjanefndar og Lyfjaeftirlits ríkisins, sem áður voru skilgreindar sem þjónustutekjur, eru í nýrri framsetningu taldar sem hlutdeild í ríkistekjum og koma því ekki fram í sundurliðun. Báðar stofnanirnar standa undir rekstri sínum með gjaldtöku og fá ekki framlög úr ríkissjóði.
Verkefnavísar skattstofa eru ekki að fullu samræmdir en nauðsynlegt er talið að svo verði, m.a. til að unnt sé að bera saman skattstofur. Unnið verður að samræmingu fyrir næsta verkefnavísarit. Skattstofurnar eru níu og skiluðu þær allar nema skattstofa Suðurlands.
Ríkiskaup, Lánasýsla ríkisins og rekstrarfélag stjórnarráðsbygginga við Arnarhvol eru nýjir fjárlagaliðir og ekki var farið fram á að þeir skiluðu verkefnavísum að þessu sinni. Til viðbótar við framangreinda stofnanir skilaði Ríkislögmaður ekki verkefnavísum og hefur ekki gert þau þrjú ár sem verkefnavísarit hefur verið gefið út.
Hollustuvernd ríkisins: Breytingar eru fyrirhugaðar á skipulagi stofnunarinnar, en verkefnavísar taka ekki tillit til þeirra breytinga sem kunna að vera gerðar.
Brunamálastofnun ríkisins: Í frumvarpi til fjárlaga 1998 færist Brunamálastofnun frá félagsmálaráðuneyti til umhverfisráðuneytis og eru þjónustuvísarnir því ekki fullunnir.
Hreindýraráð, Spilliefnasjóður og stofnun Vilhjálms Stefánssonar eru nýjar stofnanir og ekki var farið fram á að þeir skiluðu verkefnavísum að þessu sinni. Svo og var ekki óskað eftir verkefnavísum frá Náttúrustofum.
Fjármálaráðuneytið. Október 1997
